Als Bijbelkring hebben we ons dit seizoen laten leiden door het jaarthema van onze kerk ‘wij geloven’. Elke keer lazen we een stukje uit Hebreeën 11. Een voor een luisterden we naar wat het geloofsgetuigen uit het Oude Testament ons te zeggen hebben. We probeerden te ontdekken hoe zij ons inspireren tot geloof. Het werd een verrassende ontdekkingstocht naar het geloof van Abel, Henoch, Noach, Abraham, Isaak, Jakob, Jozef, Mozes en Rachel.
Veertig dagen duurde de reis die we maakten op weg naar Pasen. Op zondagmorgen zongen we, samen met de kinderen, elke week een nieuw couplet van ons reislied. ‘Ga je mee de weg van 40 dagen… Als een pelgrim die al weet van Pasen. Het beloofde land steeds dichterbij…’
Eeuwen geleden riep God Mozes om het volk uit Egypte, het land van de dood, te leiden, het beloofde land tegemoet. Op weg naar en met Pasen herkenden wij ons in het volk van Israël die als pelgrims ‘uit Egypte naar ’t beloofde land’ trokken.Pasen herinnert ons eraan dat het leven zoals God het bedoelt niet doodloopt maar ten slotte thuiskomt, aan de overzijde, in het beloofde land, bij God!
In de weken op weg naar Pasen, de zogenaamde 40-dagentijd, stonden we stil bij het lijden en sterven van Jezus. Op woensdagavond deden we dit op een heel bijzondere manier door eerst samen een sobere maaltijd te gebruiken en hierna een bezinnend moment te hebben in de kerk. Elke keer geleid door een andere voorganger. Woensdagavond 17 maart was Nicolle Pronk onze voorganger. Ja wel, onze Nicolle! Ze bepaalde ons bij de doodstrijd van Jezus in Gethsemané. Ter afsluiting van deze bezinning ging ze ons voor in gebed. Nicolle had dit gebed in de vorm van een gedicht geschreven. De persoonlijke toon trof me. Vandaar dat ik Nicolle vroeg het in Markant te mogen opnemen zodat ook u het tot u kunt nemen. Moge het u tot zegen zijn, op weg naar Pasen.
Een van de plezierige dingen van de vakantie is dat je meer tijd en gelegenheid hebt om een boek te lezen. De goede Sint bracht mij vorig jaar een mooi boek van Marcel Haenen:‘Tien paters op Gods grote akker. De laatste missionarissen in Brazilië.’ Het doet verslag van het leven van 10 jongens die in de vijftiger jaren op school werden geworven om als missio-naris in Brazilië te gaan werken. Na een opleiding in het strenge seminarie van Zenderen vertrokken zij in 1956 naar Brazilië. Op de locale situatie waren zij nagenoeg niet voorbereid. In Brazilië bleek de kerk en het klooster waarin zij werden opgenomen ver van de gewone mensen af te staan.
Pasen: Jezus is opgestaan! Een vreugdevolle boodschap die op de eerste Paasdag in verschillende talen heeft geklonken. In de weken voor Pasen, de Veertigdagentijd, hebben we daar als gemeente naar toe kunnen leven. Op verschillende momenten in de Veertigdagentijd konden we stil staan bij het lijden en sterven van Jezus. En vanuit die bezinning, vanuit dat gedenken, is de vreugde van Pasen alleen maar groter: Jezus is opgestaan uit de dood!
Zomeractiviteiten in de Kiwi Ook in de zomervakantie was er van alles te doen, in en rond de Kinderwinkel.
De kinderen hadden het prima naar hun zin! Lees verder
MarcusConnect
Mooi nieuws voor MarcusConnect
Het is de bedoeling dat het Marcushuis een soort tweede Kinderwinkel wordt. Nu niet voor kinderen maar meer voor de leeftijd van hun ouders, zo tussen de 20 en 40 jaar.
Mijmeren in m’n tuin
Zomeractiviteiten in de Kiwi 